O ‘ABC’ da accesibilidade web

‘Palabras ao vento’: a frol dun ‘dente de león’ cando sopramos sobre ela.[D-434-1]

Nesta longa tempada na que ando a falar de accesibilidade web deixando sementes, avisos, ou mesmo un par de incómodas preguntas nalgunha bitácora, atópome con caras raras, de asombro, de xente que parece dicir E como é iso? Eu non sabía nada. E parece difícil: paga a pena? Estas preguntas nun faladoiro de café non nos deberan estrañar ata certo punto, porque ata o que crava puntas (que me desculpe polo atrevemento de citalo así) capta sen dificultade o propósito dun signo braille nos botóns do ascensor ou o da rampla de acceso dun portal e, mire vostede, lles parece estupendo, polo que non se asombran moito cando se razoa que o mesmo coidado precisa o uso da palabra física ou virtual (iso é o de menos).

O que me deixa algo abraiado é que estas preguntas chas fagan dende a propia Educación, dende o profesorado supostamente máis avantaxado e posto ao día. E aí esnaquízome.

No fondo, que é a accesibilidade web?

Un muro branco de espuma non pode co verdor dun vello tronco.[D-434-2]

Todo isto ven a que sempre remato estas pescudas caendo na conta de que, no fondo, non entendemos de verdade o que é a accesibilidade web. Vémola como a incómoda imposición virtual da ética, que bate contra liberdade de expresión porque coarta a nosa expresividade pública, etc., etc., etc.

O difícil está en explicar axeitadamente (facéndose entender) que a accesibilidade web non é nada diso, é outra cousa diferente e fundamental que reside mesmo no medula da docencia. Non sabía como explicalo (son así de torpe) ata que lembrei unhas palabras de Lázaro Carreter que traio aquí de xeito literal para non contaminalas (por aquelo de que onde hai patrón non manda mariñeiro):

Hablar, responder bien, es hacerlo juiciosamente, meditando lo que se dice, sin caer, claro, en el extremo de la apremiosidad. Nos falta por completo una pedagogía generalizada de la expresión oral pública. Todo educador francés recibe al obtener su título un memorándum ministerial en el que se contiene, entre otras muchas, la siguiente advertencia: Hablar bien no es hablar con elocuencia, ni siquiera con facilidad. De ordinario, el que habla fácilmente tiene pocas cosas que decir. Es que su pensamiento no le ofrece resistencia y lo viste con trajes confeccionados. Hablar bien no es hablar con fluidez sino hablar con precisión. Puede titubearse cuando el titubeo obedece al deseo de ser fiel a los hechos y a las ideas. Habla bien […] el que actúa como árbitro entre su pensamiento y su expresión. Hay que habituar a nuestros alumnos, cuando hablan, a ser severos consigo mismos, a dudar, a tantear, en lugar de decir cualquier cosa.

Grazas mestre, grazas D. Lázaro.

Non creo que os listiños da clase deberan tardar moito en razoar que, o dito para a expresión oral pública haberá que facelo extensivo á expresión dixital pública, onde a palabra non é a única forma a arbitrar xa que tamén temos inxentes e renovados medios multimedia que entran nesa regulación, que non só se prestan a fiar o discurso, senón que tamén moldean o seu entramado e ata parte das regras de xogo. E por favor, non o esquezamos nunca: expresión dixital pública significa que é PARA TODAS E TODOS incluíndo tamén as persoas con discapacidade ou as que teñen un computador antigo e lento, etc., etc., etc.

Como dixo o da canción No estaré ni un sólo día cansado de soñar…

Citas e anotacións

  • As imaxes deste artigo (o dente de león esparexendo a súa semente ao aire, e o muro branco abaténdose sobre o cepo verde) proveñen da bitácora mimesis.perublogs.com a que lle agradecemos a súa xentileza.
  • A cita de Lázaro Carreter provén do libro: ‘El dardo en la palabra’ de Fernando Lázaro Carreter da editorial ‘Galaxia Gutenberg’, 4ª edición, Barcelona, 1999.
  • Como ven sendo habitual nos artigos desta serie, aquí tedes este artigo en español: www.opentrad.org/tradurl.php… Aviso, ao haber citas literais en español no propio artigo, e ao ser a tradución deste enlace feita por unha máquina, o resultado pode resultar algo confuso. Invitamos dende aquí a unha lectura directa do orixinal que non custará moito traballo. Graciñas e desculpade as molestias.